PRZYRODA

Historia rozwoju Karkonoszy i położenie geograficzne decydują o unikatowym charakterze świata przyrody ożywionej. Dzięki wysokości wyraźnie dominują w tej części Europy Środkowej, tworząc izolowaną górska wyspę. W okresie zlodowaceń plejstoceńskich w Karkonoszach, stanowiących barierę dla nadciągającego lądolodu, spotykały się gatunki roślin i zwierząt z Alp i północny. Zdarzenia te miały decydujące znaczenie dla ukształtowania się specyficznego świata roślin i zwierząt. Obecnie występuje w Karkonoszach kilkanaście tysięcy gatunków zwierząt (w tym ponad 320 gatunków kręgowców) i 1300 gatunków roślin.

Karkonosze klimatycznie wyróżniają się na tle innych łańcuchów górskich Europy. W porównaniu z Alpami, a nawet z Karpatami nie są wysokie. Mimo to surowe warunki klimatyczne wierzchowinowych partii porównywalne są do tych jakie panują na dalekiej północy. Dlatego określa się je jako „wyspę arktyczno-alpejskiej tundry” w centrum Europy. Znaczenie Karkonoszy w Europie szczególnie podkreślają stanowiska gatunków roślin i zwierząt, których główny obszar występowania oddalony jest nawet o tysiące kilometrów. W okresie zlodowaceń przywędrowały one ze Skandynawii, a Karkonosze stanowią dziś dla nich swoistą wyspę.

Na współczesny obraz gór wpłynęła wielowiekowa działalność człowieka. Trzy najistotniejsze formy aktywności ludzkiej to: gospodarka leśna, pasterska oraz masowa turystyka. W ich wyniku brak w Karkonoszach obszarów pozbawionych wpływu człowieka. Część terenów, które współcześnie objęte są ochroną ścisłą, wykorzystywane były jako pastwiska, a w wielu miejscach znajdowały się nieistniejące już dzisiaj ścieżki i schroniska. Obszar zajmowany przez naturalne lasy bukowe zmniejszył się do kilku procent a pozyskiwanie okazów do celów kolekcjonerskich doprowadziło do zaniku najrzadszych gatunków roślin. Obecnie, po doświadczeniach klęski ekologicznej końca XX wieku, człowiek nadrabia wielowiekowe zaległości.

 


STRONA WWW KARKONOSKIEGO PN

Dane statystyczne

Data utworzenia: 16.01.1959 r.

Powierzchnia Parku: 5580 ha

Powierzchnia Otuliny: 11266 ha

Powierzchnia terenów leśnych: 3942 ha

Długość szlaków turystycznych: 112 km

Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Programu Infrastruktura i Środowisko oraz Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej

Budowa wspólnej platformy wymiany informacji oraz systemu szkoleń zawodowych w patkach narodowych

Stronę wyświetlono: 2333341 Projekt i realizacja: PADO