Parki Narodowe PN PN BORY TUCHOLSKIE NAJNOWSZE INFORMACJE
Rola Parku Narodowego "Bory Tucholskie" w ochronie różnorodności zespołów leśnychh

 

Dnia 26 maja 2011 roku w siedzibie Parku Narodowego „Bory Tucholskie” odbył się wykład z cyku „Czwartkowe spotkania z przyrodą”. W tym roku Park obchodzi 15- lecie powstania, dlatego też wykłady poświęcone są zagadnieniom związanym z przyrodą Parku.
W miniony czwartek wykład pt. Zespoły leśne Parku Narodowego „Bory Tucholskie” - perspektywy ochrony na tle długookresowych procesów przemian poprowadził prof. dr hab. Jan Matuszkiewicz zInstytutu Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN w Warszawie oraz Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. Swoje wystąpienie profesor Matuszkiewicz rozpoczął od wyjaśnienia uczestnikom co to jest zespól leśny, czym się różni od typu siedliskowego lasu a także jak się mają do siebie pojęcia „roślinności rzeczywistej” i „potencjalnej roślinności naturalnej”. Jak się okazuje tą roślinność, którą obserwować możemy w realnych warunkach określa się mianem roślinności rzeczywistej. To może być las, łąka, szuwar, zarośla, zbiorowisko roślin wodnych, także zbiorowisko roślin na polu ornym albo ugrupowanie roślin ruderalnych. Do pewnych celów chcielibyśmy jednak wiedzieć, jaka mogłaby być w danym miejscu roślinność, gdyby człowiek jej nie przekształcał. Do tego celu stworzono pojęcie potencjalnej roślinności naturalnej.

W drugiej części wykładu prowadzący przedstawił uczestnikom zespoły leśne jakie można spotkać w Parku Narodowym „Bory Tucholskie”. Najbardziej charakterystycznym i ważnym dla tego regionu jest bór sosnowy chrobotkowy (suchy). Występuje on tylko na obszarach, gdzie zalegają gruboziarniste pokłady piasków. W miejscach tych poziom wody gruntowej jest bardzo niski. Za główny wskaźnik wyznaczający siedlisko boru chrobotkowego, uznaje się duży udział chrobotków Cladonia w runie boru. Ubogie podłoże borów suchych jest miejscem, gdzie rośliny zielne, ze względu na brak wody i substancji mineralnych występują w małych ilościach lub nie występuje w ogóle. W zamian masowo zasiedlają je chrobotki, które są organizmami pionierskimi, przystosowanymi do życia w trudnych warunkach środowiska. Część z nich jak np. chrobotek reniferowy, leśny czy alpejski objęte są ochroną gatunkową.

 

Dane statystyczne

Data utworzenia: 1 lipca 1996
Powierzchnia: 4 613,04 ha
Obwody ochronne:
- Bachorze 1 519,98 ha
- Drzewicz 1 544,96 ha
- Dębowa Góra 996,12 ha
- Wodny 530,36 ha
- Centrum Edukacji Przyrodniczej 7,25 ha
- Dyrekcja Parku 0,76 ha
Otulina: 1980,52 ha
Liczba pracowników: 32
Udział procentowy ekosystemów:
- leśne 85,32 %
- nieleśne ok 3%
- wodne 11,5 %
Liczba odwiedzających: 60 000
Długość szlaków: 87 400 m
Liczba jezior: 21
Ochrona:
- ścisła: 324,30 ha (7%)
- czynna 4209,78 (91%)
- krajobrazowa 78,96 ha (2%)

 

Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Programu Infrastruktura i Środowisko oraz Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej

Budowa wspólnej platformy wymiany informacji oraz systemu szkoleń zawodowych w patkach narodowych

Stronę wyświetlono: 2175035 Projekt i realizacja: PADO